I kiedy ten czas zleciał? Dopiero co chciałam mieć chociaż to czterNAŚCIE. A teraz mam już ostatnie naście w swoim życiu. To niesamowite jak czas szybko ucieka. Jeszcze parę lat temu osoby, które miały 19 lat były dla mnie takie bardzo dorosłe, dojrzałe. I wydawało mi się, że minie wieczność zanim i ja będę dorosła. A tu proszę. Kiedy te czasy, że nie miałam o czym rozmawiać z dorosłymi, kiedy o wszystko musiałam pytać mamę i tatę. Teraz większość decyzji podejmuję sama. Chociaż oczywiście o wiele rzeczy pytam rodziców. Z tym, że teraz pytam dlatego, że chcę pytać. Bo oni znają życie lepiej niż ja.
W sumie nie osiągnęłam nie wiadomo czego, ale jestem zadowolona z mojego życia. Mam przyjaciół. Coraz lepiej dogaduję się z rodziną. I mam najlepszego chłopaka pod Słońcem. Dla mnie to jest największe szczęście.
Boże, dziękuję za te 19 lat, że mogłam je przeżyć. Dziękuję, że spotyka mnie tyle dobra.
Aż mi się przypomniało, jak w zerówce patrzyłam na opiekującę się wówczas nami uczennice z 6 klasy jak na bardzo poważne, i dojrzałe. Teraz brzmi to śmiesznie :)
OdpowiedzUsuńZapraszam do mnie http://vatnajokul.blogspot.com/
Może też zechcesz o moich szczytach rozpaczy poczytać :)
Chętnie poczytam ;)
Usuń