środa, 25 lutego 2015

Nineteen

I kiedy ten czas zleciał? Dopiero co chciałam mieć chociaż to czterNAŚCIE. A teraz mam już ostatnie naście w swoim życiu. To niesamowite jak czas szybko ucieka. Jeszcze parę lat temu osoby, które miały 19 lat były dla mnie takie bardzo dorosłe, dojrzałe. I wydawało mi się, że minie wieczność zanim i ja będę dorosła. A tu proszę. Kiedy te czasy, że nie miałam o czym rozmawiać z dorosłymi, kiedy o wszystko musiałam pytać mamę i tatę. Teraz większość decyzji podejmuję sama. Chociaż oczywiście o wiele rzeczy pytam rodziców. Z tym, że teraz pytam dlatego, że chcę pytać. Bo oni znają życie lepiej niż ja.
W sumie nie osiągnęłam nie wiadomo czego, ale jestem zadowolona z mojego życia. Mam przyjaciół. Coraz lepiej dogaduję się z rodziną. I mam najlepszego chłopaka pod Słońcem. Dla mnie to jest największe szczęście.

Boże, dziękuję za te 19 lat, że mogłam je przeżyć. Dziękuję, że spotyka mnie tyle dobra.

2 komentarze:

  1. Aż mi się przypomniało, jak w zerówce patrzyłam na opiekującę się wówczas nami uczennice z 6 klasy jak na bardzo poważne, i dojrzałe. Teraz brzmi to śmiesznie :)

    Zapraszam do mnie http://vatnajokul.blogspot.com/
    Może też zechcesz o moich szczytach rozpaczy poczytać :)

    OdpowiedzUsuń