Jest piątek wieczór, a ja jestem totalnie sama.
Po raz kolejny uświadomiłam siebie, że nie zawsze warto poświęcać się dla innych.
Nie zawsze warto dawać z siebie 100%.
Bo później są tylko liczne zawody i rozczarowania.
Ale taka już jestem.
Jeśli w coś się angażuję, to zawsze na 100%.
A potem boli.
No cóż. Taka po prostu jestem.
Nie umiem powiedzieć sobie STOP w odpowiednim momencie.
Ale czy to czyni mnie złą osobą?
Czy to wszystko jest tylko moją winą?
Nie będę się nikomu tłumaczyć.
Nie muszę tego robić.
Nie jestem zabawką, którą można przestawiać z kąta w kąt.
Uwaga uwaga!
Proszę Państwa:
Ja również mam uczucia.
Dziwne, prawda?
Boli mnie ciągłe pomijanie, ciągłe upokarzanie.
No cóż...
Widocznie nie mam prawa do własnego "ja".
Do uczuć...
Do własnych decyzji...
I nie ma żadnej gwarancji, że raz jeszcze w życiu człowiek będzie chciał się wygłupiać i dawać drugiemu człowiekowi tak samo wiele.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz