Powinnam się pakować. Ale wcale nie chce mi się tego robić. Ostatnie 4 lata myślałam o tym żeby wyjechać na studia do Krakowa. A teraz kiedy w końcu to się dzieje chcę zatrzymać czas. Czuję się jakby coś zostało mi zabrane z życia. Jakby ten nowy etap zamykał inny, już przeżyty. I nie ma do niego powrotu. Będę zdana tylko na siebie i ten etap życia wpłynie na resztę mojej egzystencji. Skąd będę wiedzieć, że robię dobrze czy źle? Kto mi powie co zrobić? Kto ze mną to dźwignie?
Nie chcę Cię tu zostawiać. Cholernie się tego boję. Ale wiem, że wszystko będzie dobrze. Będzie inaczej. Ale będzie dobrze. Kilometry to tylko liczba. Liczy się to, że jesteś moim światem. Zrobię wszystko by być z Tobą. Cokolwiek się będzie działo zawsze będziemy umieli znaleźć drogę do siebie. Wiem to.
Nie będzie źle, to tylko przerażająco wygląda. Nasza miłość jest większa od tego. Od tej odległości i od tego strachu.
Zawsze jestem dla Ciebie.
Zawsze bądź dla mnie...
"Zakochałem się w niej, gdy byliśmy razem, lecz pokochałem ją jeszcze bardziej w latach, gdy dzieliły nas tysiące kilometrów."
"Proszę byś przed snem spojrzał w niebo i pomyślał o mnie, że jestem, żyję i zasypiam pod tym samym niebem, co Ty. Skoro nie mogę być przy Tobie to przynajmniej możemy dzielić te chwile i a nuż uda nam się sprawić, by nasza miłość trwała wiecznie."
- "Dear John"
