Future Me.

Napisałam list do samej siebie. Opisałam tam to co teraz czuję, moje obawy, moje plany. Nawet to w co jestem ubrana. Dołączyłam również moje zdjęcie. Napisałam tam co jest obecnie dla mnie ważne. Miło będzie dostać ten list. A dostanę go za 4 lata. Ciekawe jaka wtedy będę. Jakie będzie moje życie... Czy dalej będę mieć te same wartości? Czy będę szczęśliwa?
Czas bardzo szybko mija... Wiele rzeczy się zmienia...
Myślę, że warto napisać taki list. Zwłaszcza, że nadchodzą duże zmiany dla mnie. Czas jest niepewny. Dużo się może zdarzyć.


"W historii ludzkości listy odegrały ogromną rolę, również te, które pozostały bez odpowiedzi."

Poświąteczny czas.

Niezwykłe. Święta w tym roku były po prostu niezwykłe. 

Bałam się Wigilii, po raz pierwszy mieliśmy gości. Ale moje obawy okazały się bezpodstawne. Było cudownie, miło i rodzinnie. Wcześniej czegoś takiego nie doświadczyłam. Było nas dużo. Śmialiśmy się, wręczaliśmy sobie prezenty. Jedno wielkie WOW! Mam nadzieję, że to nie będą ostatnie takie święta. 

Po za tym jeden dzień spędziłam z moim ukochanym. Dość leniwie ale i takie dni są bardzo potrzebne. I w dodatku tak przystojnie wygląda w tej muszce... ♥ Cieszy mnie to. Bałam się, że nie będzie mu się podobać i założy ją tylko na studniówkę, żeby zrobić mi przyjemność. Mam nadzieję, że założy ją jeszcze nieraz. 

Spotkałam się również z przyjaciółkami. Obaliłyśmy dwie butelki wina. Powiem tylko tyle... Tego mi było trzeba od jakiegoś czasu. Wyluzować się, przestać się o wszystko martwić. Babskie pogaduchy. Tak, zdecydowanie tego potrzebowałam.

I co najważniejsze - spadł śnieg! 

Może w niezbyt dużych ilościach, ale przez chwilę było biało, pięknie. Dawno nie było śniegu w święta. To takie głupie, że marzyłam o śniegu na święta jak dzieciak. Ale spełniło się. To jest naprawdę cudowne uczucie. 

Więc może faktycznie istnieje magia świąt. I zdarzają się cuda. A święta to cudowny czas. Wszystko się wtedy może zdarzyć. 

Kocham! 

I'm dreaming of a white Christmas...

Czas pędzi bardzo szybko. Prawie za tydzień święta. Później Sylwester i Nowy Rok. Kolejny Nowy Rok w moim życiu. Przyniesie wiele nowego, wiele nowych decyzji. Mam nadzieje, że to będzie dobry rok. Jak ostatnie 3 lata...
W tym roku marzę o białych cudownych świętach... Czuję, że coś się zmieniło w domu. Jest jakoś inaczej. Tata... Zaczął mnie zauważać. Jakby dopiero teraz mnie zobaczył. To takie miłe. I dziwne. Nie jestem przyzwyczajona do tego. Naprawdę. Nigdy czegoś takiego wcześniej nie doświadczyłam. Taka zwykła, ciepła ojcowska miłość...
Nie oznacza to, że teraz jest ciągle dobrze, miło i wesoło. Nie. Nadal są sytuacje kiedy nie mam siły do tego wszystkiego i wgl. Ale teraz zaczęłam po części to wszystko rozumieć. A może tylko akceptować... W każdym bądź razie jest inaczej. Jest lepiej. Dlatego chcę aby te święta były wyjątkowe. Lubię święta, ten klimat. Choinka, światełka, suszone owoce... Czasami śnieg. Ale święta u mnie w domu zawsze mnie stresują. Czuję się tak jakby zaraz wszystko miało się rozsypać, jakby święta miały być odwołane.
Może w tym roku będzie inaczej. Powinno być. Coś jest w tych świętach, że czuję ogromną potrzebę tego, żeby były tak cudowne jakby były to jedyne moje święta w życiu. Może to rodzaj pewnej tęsknoty? Za tym żeby było po prostu normalnie.
Niestety czasem bardzo daleko jest od normalności...

"a ty nie pozwól przecież
żebym umarła w świecie który ciemny jest i który jest chłodny"

Największa choroba człowieka.

Czuję się jakoś dziwnie sama. Jakby nagle wszyscy gdzieś uciekli. Nie wiem. Może uciekli przed zimą? Też najchętniej bym uciekła. Żeby było jak kiedyś... Miło, łatwo i przyjemnie. A tak niestety już nie jest. Coraz więcej problemów. I wiem, że będzie tylko gorzej.
Dorosłość wita!
W szkole nie idzie mi tak źle. Ale coś się zaczyna psuć. Nie z moją nauką. Tak ogólnie. Co jest dziwne bo z klasą jestem zgrana bardziej niż kiedykolwiek. Może te wszystkie problemy nas tak ze sobą zjednoczyły? Nie wiem. Niedługo studniówka i na pewno będę się świetnie bawić. To ostatni rok z nimi i chyba będzie mi tego wszystkiego brakować.
Nie umiem się jakoś pozbierać ostatnio. Brakuje mi sił. Ty jesteś jakiś taki zimny... A może to ja zrobiłam się zimna. To bardzo prawdopodobne...
Tak reaguję na strach. A boję się. Może tego nie widzisz.
Bardzo samotna jestem ostatnio...
Nie chcę żeby tak było...

Tęsknię za Tobą skarbie...
I za sobą też tęsknie...
:(