Czas pędzi bardzo szybko. Prawie za tydzień święta. Później Sylwester i Nowy Rok. Kolejny Nowy Rok w moim życiu. Przyniesie wiele nowego, wiele nowych decyzji. Mam nadzieje, że to będzie dobry rok. Jak ostatnie 3 lata...
W tym roku marzę o białych cudownych świętach... Czuję, że coś się zmieniło w domu. Jest jakoś inaczej. Tata... Zaczął mnie zauważać. Jakby dopiero teraz mnie zobaczył. To takie miłe. I dziwne. Nie jestem przyzwyczajona do tego. Naprawdę. Nigdy czegoś takiego wcześniej nie doświadczyłam. Taka zwykła, ciepła ojcowska miłość...
Nie oznacza to, że teraz jest ciągle dobrze, miło i wesoło. Nie. Nadal są sytuacje kiedy nie mam siły do tego wszystkiego i wgl. Ale teraz zaczęłam po części to wszystko rozumieć. A może tylko akceptować... W każdym bądź razie jest inaczej. Jest lepiej. Dlatego chcę aby te święta były wyjątkowe. Lubię święta, ten klimat. Choinka, światełka, suszone owoce... Czasami śnieg. Ale święta u mnie w domu zawsze mnie stresują. Czuję się tak jakby zaraz wszystko miało się rozsypać, jakby święta miały być odwołane.
Może w tym roku będzie inaczej. Powinno być. Coś jest w tych świętach, że czuję ogromną potrzebę tego, żeby były tak cudowne jakby były to jedyne moje święta w życiu. Może to rodzaj pewnej tęsknoty? Za tym żeby było po prostu normalnie.
Niestety czasem bardzo daleko jest od normalności...
"a ty nie pozwól przecież
żebym umarła w świecie
który ciemny jest i który jest chłodny"
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz