Kilka słów.

Jejku. Nie masz pojęcia jak się ucieszyłam, gdy zobaczyłam, że dodałeś nowy post! Tak dawno tego nie robiłeś. A ja bardzo lubię czytać Twój blog. Chciałabym żebyś pisał częściej...

Nie wiem co robić. Nie mam siły a chciałabym żeby było ok. Nie da się panować nad wszystkim. Kiedy próbuje nad czymś popracować to wtedy sypie się to co było dobrze. Nie umiem panować nad całym światem. Czasem samej siebie nie potrafię ogarnąć.
Chcę już odpocząć ale szybko do tego nie dojdzie. Niby niedługo ferie ale co z tego jeśli muszę się uczyć. Różnica będzie taka, że nie będę musiała wstawać wcześnie i jechać do szkoły.
Może w drugim tygodniu ferii trochę odpocznę. Mam nadzieję, że nasze plany wypalą. Miło by było... Byłyby to najcudowniejsze ferie w moim życiu. No i w końcu ostatnie ferie... Potem studia i ferii jako takich już mieć nie będę.

Będzie dobrze!

Zatrzymajcie ten świat!

Jak ten czas szybko leci. Dopiero co był wrzesień a teraz jest już połowa stycznia. Studniówka na którą tak czekałam minęła w mgnieniu oka. Przerażająca jest perspektywa uciekającego czasu. Nawet się nie obejrzę a będzie maj i matura. Czas bardzo szybko ucieka. Coraz mniej we mnie dziecka... Robię się tak naprawdę dorosła. Dorosłe decyzje... Wszystko to co związane z dorosłością dotyczy mnie coraz bardziej. Kiedy to się stało? Gdzie podziała się ta mała wystraszona dziewczynka z kucykami? Chciałabym mieć więcej czasu na przeżycie pewnych spraw. Niech ten czas trochę zwolni... Boję się i mam wrażenie, że ten pędzący pociąg czasu niedługo się wykolei.

Nie ma zbyt wiele cza­su, by być szczęśli­wym. Dni prze­mijają szyb­ko. Życie jest krótkie. W księdze naszej przyszłości wpi­suje­my marze­nia, a ja­kaś niewidzial­na ręka nam je przek­reśla. Nie ma­my wte­dy żad­ne­go wy­boru. Jeżeli nie jes­teśmy szczęśli­wi dziś, jak pot­ra­fimy być ni­mi jutro?