Jak ten czas szybko leci. Dopiero co był wrzesień a teraz jest już połowa stycznia. Studniówka na którą tak czekałam minęła w mgnieniu oka. Przerażająca jest perspektywa uciekającego czasu. Nawet się nie obejrzę a będzie maj i matura. Czas bardzo szybko ucieka. Coraz mniej we mnie dziecka... Robię się tak naprawdę dorosła. Dorosłe decyzje... Wszystko to co związane z dorosłością dotyczy mnie coraz bardziej. Kiedy to się stało? Gdzie podziała się ta mała wystraszona dziewczynka z kucykami? Chciałabym mieć więcej czasu na przeżycie pewnych spraw. Niech ten czas trochę zwolni... Boję się i mam wrażenie, że ten pędzący pociąg czasu niedługo się wykolei.
Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym. Dni przemijają szybko. Życie jest krótkie. W księdze naszej przyszłości wpisujemy marzenia, a jakaś niewidzialna ręka nam je przekreśla. Nie mamy wtedy żadnego wyboru. Jeżeli nie jesteśmy szczęśliwi dziś, jak potrafimy być nimi jutro?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz