To takie straszne ze Cie chce?

Jak mam przestac walczyc o kazda sekunde z Toba? Jak mam przestac byc samolubna? Moze Ty powinienes zaczac byc samolubny... To naprawde takie zle ze nie godze sie na bycie przy okazji? Ta mniej wazna sprawa? To takie straszne? Coz... nie potrafie odpuscic. Czemu idziesz na te niewygodne kompromisy? Czemu nie walczysz tak jak ja...
Trudno...
Przestane Ci mowic o tym czego chce skoro przez to uwazasz ze mysle tylko o sobie.
Teraz Twoja runda, Twoja karta.

Będziesz?

Jest inaczej. Takie samodzielne życie. Coś zupełnie nowego...
Nie przyznam nikomu jak ciężko mi jest, jak zmęczona wracam do mieszkania... Nie mam ani sił ani czasu  żeby się nad sobą użalać. Nie po to wybrałam taką uczelnie żeby było łatwo... Ale tak bardzo chce żeby mnie ktoś po prostu przytulił. I nic więcej. Potrzebuję normalnej rozmowy, żadnego prawniczego slangu.. Rozmowy o czymś co mnie nie dotyczy... Czasem chcę się oderwać od tego wszystkiego i być normalnym człowiekiem. Nie studentem. Wiem... całe życie czekałam na ten etap. I nie żałuję. Nie, nic z tych rzeczy. Ale potrzebuje oddechu od nauki. Chociaż takim powietrzem może lepiej nie oddychać.
Cieszę się że tu jestem, że studiuje itd. Serio. Tylko po prostu jest mi ciężko. Chcę żeby ktoś to zrozumiał ale nic nie mówił. "Będzie dobrze" Nie chce tego słyszeć. Bo wiem że będzie. Droga do gwiazd wiedzie przez ciernie czy coś. :)
Moje życie jest inne i tyle.
Jedno zostało takie samo. Cholernie mi Ciebie brakuje.

Bądź.