W miejscach, których nikt nigdy nie odnajdzie, głęboko ukryte są wszystkie moje uczucia.

Mam wrażenie, że nikt nie wie jaka tak naprawdę jestem. Najlepiej mi z samą sobą. Sobie nie muszę się tłumaczyć. I wiem, że nikt więcej się nie dowie o tym co czuje. W przeszłości chciałam być kimś wielkim, wyjątkowym. Teraz? Chcę być po prostu sobą. Z garstką przyjaciół. 

Mam wspomnienia. Dużo tych dobrych. Ukrytych w tych miejscach, w których przeżyłam najlepsze chwile mojego życia. I w piosenkach. Wiem, że ciężko Ci czasem zrozumieć czemu niektóre piosenki wywołują u mnie łzy. To wszystko przez wspomnienia. Pamiętam moje marzenia, miłości i przyjaźnie. Wszystko to co dobre i to co złe. Suma wszystkich łez i uśmiechów. To ile razy chciałam umrzeć i to ile razy czułam, że mogę wszystko. To ile razy się bałam i to ile razy byłam szczęśliwa. Wszystko to trzeba zebrać w jedno miejsce. Nie analizować. Przyjąć jakim jest. Bo to właśnie ja. Jeśli to zrozumiesz i poznasz. Wtedy możesz powiedzieć, że mnie znasz.