Nie mogę dzisiaj zapanować nad swoimi myślami. Nie powinnam tyle o tym myśleć.To się źle skończy...
Robiłam dzisiaj porządki w szafie. I stwierdziłam, że jestem bardzo sentymentalna. Staram się zachowywać różne drobiazgi, które mi przypominają miłe bądź nie wspomnienia. Dzisiaj części tych rzeczy się pozbyłam. Może dlatego, że miałam wtedy podły humor. Albo po prostu w końcu muszę przestań rozpamiętywać niektóre rzeczy, bo to już tylko i wyłącznie przeszłość. Zamknięty rozdział. Dziwnie tak. Jakbym wyrzuciła część swojej duszy. Za 10 dni skończy się coś jeszcze. Będę "dorosła". Nie chcę...! Chociaż wiek to tylko liczba, to pewnie większość ludzi zacznie wymagać ode mnie odpowiedzialnego zachowania itd... Mogą się rozczarować. Jestem raczej nie przewidywalna. Nawet dla samej siebie. Co jak co, ale mój "rozumek" bardzo często przegrywa z instynktem czy jak kto woli "głosem serca". Często mówię co ślina przyniesie na język, a później żałuje. Powinnam częściej myśleć. I powinnam przestać się wszystkim przejmować. To wyszłoby mi na zdrowie. Innym pewnie też. Ciekawe co byście zrobili gdyby mnie zabrakło... Gdybym wyjechała tak bez słowa... Albo po prostu umarła... Ciekawe ile osób by zatęskniło... Ciekawe komu byłoby naprawdę przykro. A może wszyscy po prostu żyliby dalej własnym życiem. Bo przecież teraz też ich nie obchodzę. Może byłoby im łatwiej bez tak problematycznego człowieka jakim jestem.
Największym błędem jest udawanie, że to co nas boli, jest dla nas obojętne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz